7/11/2007 - Uzun Gecenin Baykuşları
Gece uzundu. Tüm dikkatimizi TV ekranlarına vermiştik. Ülkemizin Başbakanı dünyamızın Başbelası ile görüşecekti.
Biraz sıkılıyorduk doğrusunu isterseniz. Çünkü görüntü iyi değildi. Başbakan, Başbelası'ndan izin almaya gidiyordu. Bir ülkenin bir başka ülkeden, "çetelerin saldırılarına karşı kendini koruma izni" almaya gitmesini kendi payımıza biraz utanç verici buluyorduk. Durumu kendimiz tartsak, eğriyi doğruyu kendimiz tartışsak, yanlışsa yanlışı kendimiz bulsak daha iyi değil mi?
Ama onlar çok, ama çok heyecanlıydılar.
Beşi uzunca bir masaya dizilmiş, kamerelara gülümsüyorlardı. Başbakan uzaklardan gelip Irak'ı işgal etmiş olanın yanındaydı. Beşibiryerde durumu yorumlayacak, halkı bilgilendirecekti.
Sonuna kadar ibretle, zaman zaman yüzüm kızararak dinledim.
Başbakan Irak işgalcisinin yanından çıkıp soruları yanıtlamaya başladığında onların da rahatladıkları, o geceki görevlerini büyük bir başarıyla tamamladıkları anlaşıldı. Olayları, gelişmeleri, muhtemel tehlikeleri, öteki taraftan bakarak başarıyla anlatmışlardı. Oradan bakıyorlardı; ABD tarafından.
ABD ile işbirliği yaparak bir devlet olmanın düşünü kuranların tarafından.
***
Durum çok karışık görünse de, gerçekte yalındır.
Dünyanın başına musallat olmuş neocon çetesi çok uzaklardan gelmiş, modern silahlarıyla sınır komşumuzu işgal etmiştir. Sürüp giden işgalde, ABD askerleri çocuk, kadın, genç, ihtiyar, sivil, asker demeden bir milyon insanı katletmişlerdir. Komşu ülke üçe bölünmek üzeredir.
Ölümlerden, cinayetlerden, katliamlardan büyük ölçüde uzak olan bölge, yalnızca ülkenin kuzeyidir. Burada işgalci ile iyi ilişkiler kurmuş olan işbirlikçi Kürt yönetimi bulunuyor. Barzani' nin bölgesidir burası. Burada Molla Mustafa Barzani 'nin, hevesleri boyundan büyük oğlu hüküm sürer.
***
Bizim beşibiryerdenin pek sevdiği bu Amerikan işbirlikçisi, gerçekte oportünist bir aşiret politikacısıdır. Gerektiğinde Kürt kardeşleriyle kapışmayı, onları almayı, satmayı iyi bilir.
Şu sıralarda beşibiryerdenin Barzani'ye, Talabani 'ye olan sevdalarının derinliğinin, kişisel dostlukları bir yana en önemli nedeni, ABD'ye duydukları salya sümük aşktır, o rüyanın aynasında kendi suretlerini görmeleridir.
Seviyorlar, ne yapsınlar!
Ama Türkiye'yi yeteri kadar sevmiyorlar. Türkiye'ye olan sevdaları koşulludur. Bir, yeni dünya düzenine boyun eğeceksin. İki, olana bitene büyük patronun gözüyle bakacaksın. Konuştukları incir çekirdeğini doldurmaz. Ne söyledikleri hiç, ama hiç önemli değil. Nereden baktıkları önemli.
Oradan bakıyorlar. Washington'dan.
***
Başbakan nereden bakıyor?
Somut koşulların somut tahlili, onu bir yerlere getirmiş olabilir mi? Kendi ülkesinden, bölgesinden bakmaya çabalıyor olmasın sakın! Bizim neoliberal beşibiryerdenin telaşının nedeni budur. Aman, sakın Türkiye hizadan çıkmasın. Sonunda rahatlıyor, arkalarına yaslanıyor, birbirlerinin gözlerinin içine bakarak en güzel gülümsemeleriyle kameralara dönüyorlar. Böyle bir şey olmamıştır.
Başbakan durduğu yerde durmaktadır.
Muhalefet liderlerinin görüşmeyle ilgili itirazlarını ise yaramaz bir çocuğu dinler gibi dinliyor, "Ciddiye almaya değmez sözler bunlar" diyerek geçiştiriveriyorlar. Gerçek gün gibi ortaya çıkmıştır. Büyükağadan izin almadan hiçbir şeyin yapılamayacağı anlaşılmıştır. Beşibiryerdenin gülümsemesinin beşuş çehrelerinin ekrana sığmaz halinin nedeni budur. Kim bu beşibiryerde diye sormayın bana. Ruhlarına ihanet üfürülmüş aydınlarımız bunlar bizim.
***
Herhalde yurdunu bu kadar sevmezliği, kurtuluş ve kuruluş yıllarının sihri geçtikten sonra, kimi aydınlarımızın, anlı şanlı gazetecilerimizin ruhlarına üfürmüşler.
Peki, böylesine ağır bir yüke nasıl dayanıyor bu arkadaşlar?
İnsan olan insanlığından çıkmaz mı?
Bir milyon insan Ay'dan, yıldızlardan, gecenin ötesinden hayretle insanın yüzüne bakmaz mı? Yüzü kızarmaz mı peki insanın?
Güray Öz
Cumhuriyet
www.haberinyeri.net
|
